Përtej rrëfimit…

Nuo Sinishtaj – 

Ti po vritesh

dhe unë shkruaj poezi

Libri im i parë po digjet

unë i laj sytë dashurisë

Kështu jam.

babai po më vdiste

unë vrapoja te strukesha

në një pemë gjoksburri

degët më lëmonin kokën si Ai

Tani shoh fëmijë të vrarë

gjiri më rrjedh qumësht

për të palindurit.

Loading...

PËRGJIGJU

Please enter your comment!
Please enter your name here